De goudjakhals (Canis aureus) is een middelgrote hondachtige die de laatste jaren steeds vaker in Nederland wordt gespot. Dit dier, dat van nature voorkomt in Zuidoost-Europa en Azië, breidt zijn leefgebied uit naar West- en Noord-Europa.

Kenmerken:

• Formaat: Iets kleiner dan een wolf, maar groter dan een vos (schofthoogte 40-50 cm).

• Gewicht: 8-15 kg.

• Uiterlijk: Een goudbruine tot grijzig-gele vacht met een lichtere onderkant. Hij heeft een vrij slanke bouw met een spitse snuit en een pluizige staart.

• Geluid: Hij jankt en huilt, vergelijkbaar met een wolf, maar hoger van toon.

Voorkomen in Nederland:

• De eerste betrouwbare waarneming in Nederland was in 2016 op de Veluwe.

• Sindsdien zijn er meerdere waarnemingen geweest, vooral in Gelderland, Drenthe en Friesland.

• Goudjakhalzen trekken waarschijnlijk uit Duitsland en Oost-Europa naar Nederland, op zoek naar nieuw leefgebied.

• Ze leven in bosrijke gebieden, moerassen en open landschappen.

Gedrag en Voeding:

• Goudjakhalzen zijn omnivoren: ze eten kleine zoogdieren, vogels, aas, insecten en soms plantaardig voedsel zoals vruchten.

• Ze leven meestal solitair of in kleine familiegroepen, niet in grote roedels zoals wolven.

• Ze zijn schuw en niet gevaarlijk voor mensen.

Bescherming en impact:

• De goudjakhals valt in Nederland onder de bescherming van de Wet natuurbescherming.

• Omdat hij inheemse diersoorten bejaagt, kan hij concurrentie vormen voor vossen en dassen.

• Boeren maken zich soms zorgen over mogelijke schade aan vee, maar dit lijkt vooralsnog beperkt.

De verwachting is dat de goudjakhals zich in Nederland definitief zal vestigen, net zoals eerder in Duitsland en Oostenrijk is gebeurd.