De otter in Nederland is een middelgroot, slank roofdier dat leeft in waterrijke gebieden zoals meren, moerassen en brede sloten. Na uitsterven in de jaren ’80 is de otter sinds 2002 succesvol heringevoerd, en tegenwoordig groeit de populatie weer. Otters hebben een glanzende bruine vacht, zwemvliezen en een krachtige staart. Ze zijn vooral ’s nachts actief en eten vis, amfibieën en kleine zoogdieren. Ondanks hun herstel blijven verkeersslachtoffers en watervervuiling belangrijke bedreigingen. 

De otter heeft in Nederland weinig natuurlijke vijanden, maar er zijn wel enkele dieren en factoren die een bedreiging vormen. 

Natuurlijke vijanden 

• Vos – kan jonge otters (welpen) aanvallen als ze ver van het water zijn. 
• Grote roofvogels – uitzonderlijk kunnen ze jonge otters grijpen. 
• Andere otters – volwassen mannetjes kunnen soms agressief zijn naar soortgenoten, vooral in territoriale gevechten. 

Belangrijkste bedreigingen (niet-dieren) 

Hoewel natuurlijke vijanden beperkt zijn, vormen andere factoren een veel groter gevaar: 

• Verkeer – grootste doodsoorzaak onder otters in Nederland. 
• Watervervuiling – tast gezondheid en voortplanting aan. 
• Versnipperd leefgebied – maakt het moeilijk om veilig van gebied naar gebied te trekken. 

Kortom: echte roofdieren vormen weinig risico; vooral  menselijke invloeden zijn gevaarlijk voor de otter.